Nederlands onderaan (Dutch below)
Hey lovelies,
With only a little over a week left, it really is time for my last post of 2025. It was my first year living in the USA, my first year as a married man, the first time Mem made a transatlantic flight to visit us, the year I got my Green Card… 2025 was a lot of things, and I will highlight some of them today.
Being married
See, I’ve never been married before, nor was I planning on doing so. But it’s been over a year now, and honestly? I’m giving married life a 10/10.
I won’t elaborate too much, so simply put: David is awesome, and we are a great team. Despite all of the shit life continues to throw at us, we have fun together. We support each other, talk a lot, do chores and new things together, and make plenty of time for cuddles. We’re still learning to navigate life, but doing that together makes it a whole lot less stressful.
Make sure to marry your best friend, and you too can have a 10/10 marriage! ;p
Living in America
Okay so I can’t exactly review all of the US, because it’s a massive country with huge differences. But I can tell you about my experience here, in Pensacola, Florida.
Pensacola has been kind to me, my first year here. People are well-mannered, accepting, and interested. I get complimented a lot, and I absolutely love being able to walk the streets at any time of day or night without having to worry about fireworks (sorry Netherlands, I love you, but my fireworks trauma is real).
Grocery shopping is a much more accessible experience for me here, and I’m grateful for that. Nature is breathtakingly beautiful, no matter what time of year it is. Houses are all different, so there’s always something to see. The food is great (and there’s still so much I haven’t been able to explore yet because of our budget).
Even the weather seems to have adapted a little to make the transition easier for me. We got record crushing snowfall in January: the last Florida record was 4 inches in 1954 and we had almost double that, plus we broke the state’s 130 year old record for total snowfall! Summer wasn’t nearly as hot as the past few years, and hurricane season was remarkably quiet.
There are a lot of very specific things I’ve started to miss over time, and I will definitely write about those soon. But all in all, despite all of the challenges and our shitty living situation, life here is good, and it’s been surprisingly easy to adapt.
Progress and accomplishments
Now let’s be real: although everything I just said is true, it doesn’t mean life is all sunshine and rainbows. Quite the opposite, in fact. I consciously remind myself of the positive things every single day, so I don’t completely lose my sanity. It’s becoming harder and harder to answer the question “how’s it going?” because nothing seems to really change. However, progress is happening, slowly.
Next to the obvious one – getting my Green Card – we’ve made progress in a lot of other ways. We went from being unable to use the kitchen, to cooking multiple times a week. We’ve gotten a little more storage space in the fridge, freezer, and kitchen cupboard. We’ve been able to slowly add more kitchenware to our arsenal, and some other super useful things like reachers, an emergency radio, and big storage bins. David has gone back to learning Dutch again; next to using DuoLingo, we’re actively doing lessons together about three times a week. I’ve started this website, and although it is far from what I need it to be, it is helping me stay in touch with loved ones, and giving me some form of purpose. In addition to all of that, there’s still a lot of other progress and accomplishments I can’t publicly talk about right now.
On to 2026
This may be controversial, but I’ve decided to keep my wishes, plans, and expectations for 2026 to a minimum. What David and I need to do is keep trying, keep working, keep moving forward. Step by step, day by day. What I’m aiming for is progress, however small. We know where we want and need to be, and we will get there. But hanging a deadline on it will only add more stress.
I’m at least hoping to be able to spend more time with loved ones, online and in person. Slowly start working on the next phase of immigration. Try new things. Learn new skills. Work on this website. Make clearer plans for our future. And make sure we keep having fun in the midst of chaos. Everything else is a bonus.
From the heart
If you’re still reading, thank you. Not just for reading this, but for being part of our lives, supporting us, being invested in us.
I know I’m not a great friend right now, so thank you for believing me when I tell you I want to be, and I’m trying. Thank you for checking up on me and David, even if it sometimes takes us ages to respond, or we don’t know how to. You are awesome, and I promise better times are ahead. I just simply can’t tell you how soon they will arrive.
I hope next year will be better than the last. You deserve it. And if you’re struggling, you know where to find me.
Wishing you the best possible holidays, and a safe New Year’s Eve.
Big hugs,
Didi
Hey lieverds,
Met nog iets meer dan een week te gaan, is het echt tijd voor mijn laatste bericht van 2025. Het was mijn eerste jaar wonend in de VS, mijn eerste jaar als getrouwde man, de eerste keer dat Mem een trans-Atlantische vlucht maakte om ons te bezoeken, het jaar waarin ik mijn Green Card kreeg… 2025 was een heleboel dingen, en ik zal er vandaag een paar uitlichten.
Getrouwd zijn
Kijk, ik ben nog nooit eerder getrouwd geweest, en ik was dat ook helemaal niet van plan. Maar het is inmiddels meer dan een jaar geleden, en eerlijk? Ik geef het getrouwde leven een 10/10.
Ik zal er niet te veel over uitweiden, dus kort gezegd: David is geweldig, en we vormen een fantastisch team. Ondanks alle kutzooi die het leven op ons bord blijft smijten, hebben we samen plezier. We steunen elkaar, praten veel, doen samen klussen en nieuwe dingen, en maken volop tijd voor knuffels. We leren nog steeds het leven te navigeren, maar dat samen doen maakt het een heel stuk minder stressvol.
Zorg ervoor dat je met je beste vriend trouwt, dan kun ook jij een 10/10 huwelijk hebben! ;p
Wonen in Amerika
Oké, ik kan natuurlijk niet heel de VS beoordelen, want het is een enorm land met grote verschillen. Maar ik kan je wél vertellen over mijn ervaring hier in Pensacola, Florida.
Pensacola is lief voor me geweest in mijn eerste jaar hier. De mensen zijn goedgemanierd, tolerant, en geïnteresseerd. Ik krijg veel complimenten, en ik vind het heerlijk om op elk moment van de dag of nacht over straat te kunnen lopen zonder me druk te hoeven maken over vuurwerk (sorry Nederland, ik hou van je, maar mijn vuurwerktrauma is echt).
Boodschappen doen is hier veel toegankelijker voor mij, en daar ben ik dankbaar voor. De natuur is adembenemend mooi, ongeacht het seizoen. De huizen zijn allemaal verschillend, dus er is altijd wel iets te zien. Het eten is heerlijk (en er is nog zoveel dat ik nog niet heb kunnen proberen vanwege ons budget).
Zelfs het weer lijkt zich een beetje te hebben aangepast om de overgang makkelijker voor me te maken. We hadden recordbrekende sneeuwval in januari: het vorige record in Florida was 10.16 centimeter in 1954 en wij hadden bijna het dubbele, plus dat we zelfs het 130 jaar oude staatsrecord voor totale sneeuwval hebben verbroken! De zomer was lang niet zo heet als de afgelopen jaren, en het orkaanseizoen was opvallend rustig.
Er zijn een heleboel heel specifieke dingen die ik na verloop van tijd ben gaan missen, en daar zal ik binnenkort zeker over schrijven. Maar al met al, ondanks alle uitdagingen en onze kutwoonsituatie, is het leven hier goed, en aanpassen blijkt verrassend makkelijk.
Vooruitgang en prestaties
Laten we eerlijk zijn: hoewel alles wat ik net heb gezegd waar is, betekent het niet dat het leven alleen maar rozengeur en maneschijn is. Integendeel zelfs. Ik herinner mezelf elke dag bewust aan de positieve dingen, zodat ik niet volledig gestoord word. Het wordt steeds moeilijker om de vraag “hoe gaat het?” te beantwoorden, omdat er schijnbaar niets verandert. Echter, er is wel degelijk vooruitgang, langzaam maar zeker.
Naast het meest voor de hand liggende – mijn Green Card krijgen – hebben we op veel andere vlakken vooruitgang geboekt. We zijn gegaan van een situatie waarin we de keuken niet konden gebruiken, naar meerdere keren per week koken. We hebben wat meer opbergruimte gekregen in de koelkast, vriezer, en keukenkast. We hebben langzaam meer keukengerei aan ons arsenaal kunnen toevoegen, plus wat andere super handige dingen zoals grijpers, een noodradio, en grote opbergbakken. David is weer begonnen met het leren van Nederlands; naast het gebruik van DuoLingo, doen we ongeveer drie keer per week actief samen lessen. Ik ben deze website gestart, en hoewel het nog lang niet is wat ik ervan wil maken, helpt het me wel om contact te houden met mijn dierbaren, en geeft het me een soort van zingeving. Naast al het bovenstaande zijn er nog veel meer vorderingen en prestaties waar ik op dit moment niet openbaar over kan praten.
Op naar 2026
Dit klinkt misschien controversieel, maar ik heb besloten mijn wensen, plannen, en verwachtingen voor 2026 tot een minimum te beperken. Wat David en ik moeten doen, is blijven proberen, blijven werken, en vooruit blijven gaan. Stap voor stap, dag voor dag. Waar ik naar streef, is vooruitgang, hoe klein ook. We weten wat we nodig hebben, en dat zullen we voor elkaar krijgen. Maar er een deadline aan verbinden zorgt alleen maar voor meer stress.
Ik hoop in ieder geval meer tijd te kunnen doorbrengen met dierbaren, online en in persoon. Langzaam te beginnen met de volgende fase van de immigratieprocedure. Nieuwe dingen uit te proberen. Nieuwe vaardigheden te leren. Aan deze website te werken. Duidelijkere plannen te maken voor onze toekomst. En ervoor te zorgen dat we plezier blijven hebben te midden van de chaos. Al het andere is bonus.
Recht uit het hart
Als je nog steeds aan het lezen bent, bedankt. Niet alleen voor het lezen van dit bericht, maar ook omdat je deel uitmaakt van ons leven, ons steunt, om ons geeft.
Ik weet dat ik op dit moment geen geweldige vriend ben, dus bedankt dat je me gelooft als ik zeg dat ik dat wel wíl zijn, en dat ik mijn best doe. Bedankt dat je naar mij en David vraagt, ook al duurt het soms een eeuwigheid voordat we reageren, of als we niet weten hoe. Jullie zijn geweldig, en ik beloof dat er betere tijden aankomen. Ik kan alleen nog niet zeggen hoe snel dat zal zijn.
Ik hoop dat volgend jaar beter zal zijn dan het afgelopen jaar. Je verdient het. En als je het moeilijk hebt, je weet me te vinden.
Ik wens jullie de best mogelijke feestdagen en een veilig Oud en Nieuw.
Dikke knuff,
Didi
Leave a Reply